ಹದಿಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಹತ್ಯಾ ಪ್ರಯತ್ನ

ಪ್ರತಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಜೀವವಿದೆ: ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಗುವೊಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯಾ
ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಯೋಚನೆಗಳು. ಬರೆದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಆತ
ಹೇಳಿದ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲ
ಮನೆಮಾಡಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ರ‍್ಯಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶಾತಿಗಳನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು
ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿರಾಶೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇಂದು ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಅವರ ಗುರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವರ ಅಸ್ಮಿತೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ
ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲೆಗಳ ಬ್ಯೂರೋ (NCRB) ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ದತ್ತಾಂಶವು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತಿದೆ. 2024ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 14,488 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾತ್ರ ಏರುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಇವು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ- ಅಂಶಗಳಲ್ಲ; ಇವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮಗು ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನಿದ್ದಾನೆ. ಅವರಿಗಿದ್ದ ಮಾನಸಿಕ ನೋವು, ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮನೋವೈದ್ಯನಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾನು, ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀರುತ್ತಿರುವ
ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕ್ಲಿನಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತೀವ್ರ ಆತಂಕ
(Anxiety), ಪ್ಯಾನಿಕ್ ಅಟ್ಯಾಕ್, ಖಿನ್ನತೆ, ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ ಮತ್ತು ಭರವಸೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ
ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದರೂ, "ಅದು ಸಾಲದು" ಎನ್ನುವ ಕೀಳರಿಮೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿ ಭಾಗವು "ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಬ್" ಎಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಶಾಲೆಗಳು, ಪಿಯು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಕೋಚಿಂಗ್, ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ನೀಟ್ (NEET), ಸಿಇಟಿ (CET) ಅಥವಾ ಐಐಟಿ (IIT) ಸೀಟು ಎನ್ನುವುದು
ಕೇವಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. *ಆದರೆ, ಈ ಕನಸಿನ ಬೆಲೆ ಅತಿಯಾದ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡವಾಗಿದೆ.*
ಉಡುಪಿಯ ಪಿಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ದಿನಕ್ಕೆ ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಬೋರ್ಡ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ
ತಯಾರಿಯ ನಡುವೆ ತನ್ನ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ.ಮಂಗಳೂರಿನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಮಾನಸಿಕ
ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊರಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಪ್ಲೇಸ್‌ಮೆಂಟ್ ಕೈತಪ್ಪಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ
ಕೇವಲ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರ್ಣನಾದಾಗ, ತಾನು ವೈದ್ಯನಾಗಲು ಅನರ್ಹ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು
ಸಾಧನೆಯ ಮುಖವಾಡದ ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಿರಂತರ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಕುಟುಂಬದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋಲಿಕೆಗಳು ಈ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು "ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು" ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. "ನಿನಗಾಗಿ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ" ಅಥವಾ "ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಸೀಟು ಪಡೆದಿದ್ದ" ಎಂಬಂತಹ ಮಾತುಗಳು
ಪೋಷಕರಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಆತಂಕದಲ್ಲಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಅವು ಬೆದರಿಕೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ
ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವ ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದು ನಂಬತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು
ಕಲಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಮಾನಸಿಕ ನೋವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನಲ್ಲ. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕೆಲಸ, ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು
ಅವಮಾನದ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದಣಿದಿರುತ್ತಾರೆ.
**ಈಗ ಬದಲಾವಣೆ ಅನಿವಾರ್ಯ:**
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈಗ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಕೂಡ ಶಿಕ್ಷಣ
ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಿಕ್ಷಣ
ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ದುರಂತ ಸಂಭವಿಸುವವರೆಗೆ ಕಾಯದೆ, ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
* ಪ್ರತಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಹ ಆಪ್ತಸಮಾಲೋಚಕರು (Counsellors) ಇರಬೇಕು.
* ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವಾರ್ಡನ್‌ಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ತರಬೇತಿ
ನೀಡಬೇಕು.
* ಕೋಚಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅಂಕಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವರ್ಗೀಕರಿಸುವ ಮತ್ತು
ಅವಮಾನಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಸರಕಾರದ ನಿಯಮದಂತೆ ಪರೀಕ್ಷಾ ನಂತರದ ರಜೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು,
ಆಟದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು,ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒತ್ತಡ ನಿವಾರಣಾ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯ.
ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಅತಿಮುಖ್ಯ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಎಂದರೆ ಜೀವನದ ಸೋಲಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ
ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. ಮಗುವಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ರ‍್ಯಾಂಕ್ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯಬಾರದು.
ಕರ್ನಾಟಕವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವೈದ್ಯರನ್ನು, ಇಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ನಮಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಲಿಪಡೆಯಬಾರದು. ಪ್ರತಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು
ಅಪೂರ್ಣ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ. ನಾವು ಈಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು, ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನು
ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಬದುಕನ್ನು
ಕಟ್ಟಿಕೊಡೋಣ.